Dzień 1
Wyznanie wiary – wyróżniona forma modlitwy

 

Pierwszy dzień Triduum poświęcamy spojrzeniu na Credo jako na osobistą modlitwę, która powinna zajmować wyróżnione miejsce pośród innych form modlitewnych. Nie jest to prośba ani dziękczynienie, lecz wyznanie wiary. Gdy człowiek odkryje wielkość i głębię tego tekstu, streszczającego w sobie całą Biblię, wypowiada kolejne artykuły wiary z całym zaangażowaniem umysłu i serca.

 

Myśli do medytacji i homilii

 

Chrześcijanin odmawia wiele modlitw. Zna „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”, bierze do ręki różaniec lub koronkę do Miłosierdzia Bożego, modli się do świętych słowami litanii lub nowenny, śpiewa pieśni i uczestniczy w nabożeństwach. Jakie miejsce w tym bogactwie modlitw, z których korzystamy, zajmuje odmawianie Wyznania Wiary?

 

Odmawianie Credo codzienną modlitwą

 

W tradycji, pielęgnowanej od wielu pokoleń i ciągle żywej w wielu domach, Skład Apostolski należał i należy do tzw. pacierza, a więc najbardziej podstawowych i najczęściej odmawianych modlitw. Dla niektórych chrześcijan pacierz jest jedyną modlitwą, którą codziennie odmawiają. Inni odeszli od tej tradycji z różnych powodów. Jednym z nich mogły być trudności, jakie sprawiało im powtarzanie każdego dnia tekstu, w którym o nich nie prosili ani za nic nie dziękowali, tylko powtarzali, że wierzą i w co wierzą. Po co dziś znów powtarzać, że wierzę, skoro mówiłem to wczoraj i przedwczoraj?

 

Pytanie to jest bardzo ważne. Czy rzeczywiście trzeba każdego dnia ustami wyznawać swoją wiarę? W liście apostolskim Porta fidei Ojciec Święty Benedykt XVI pisze: „Nie przypadkiem w pierwszych wiekach chrześcijanie musieli nauczyć się Credo na pamięć. Było ono ich codzienną modlitwą, aby nie zapomnieć o zobowiązaniu przyjętym wraz ze chrztem. Słowami pełnymi znaczenia przypomina o tym św. Augustyn, kiedy w jednej z homilii na temat redditio symboli, przekazania Credo mówi: „Symbol świętej tajemnicy, który otrzymaliście wszyscy razem i który wyznaliście jeden po drugim, jest słowami, na których opiera się, jak na stałym fundamencie, wiara Matki-Kościoła, a fundamentem tym jest Chrystus Pan... Otrzymaliście więc i powtarzaliście to, co wiernie powinniście naśladować, co w duszy i sercu zawsze powinniście przechowywać, co powinniście na łożach waszych odmawiać, o czym myślicie na placach i miejscach publicznych, o czym także i podczas posiłków waszych nie zapominajcie, strzeżcie tego w sercu, chociaż ciało zasypia” (nr 9)

 

Codzienne odmawiania wyznania wiary może być dla człowieka nużące i stać się zwykłą recytacją tekstu. W taką modlitwę człowiek nie angażuje się sercem, lecz tylko ustami. By tego uniknąć trzeba ciągle na nowo odkrywać wypowiadanie wyznania wiary jako jedną z najpiękniejszych modlitw chrześcijanina.

 

Odmawianie Credo to radość oglądania Boga

 

Inspiracją do takiego przeżywania wyznania wiary są przeżycia apostołów po zmartwychwstaniu, a wśród nich radość z tego, że mogli Go ujrzeć. Pan Jezus wyjaśniał, że ludzie czystego serca będą oglądać Boga (por. Mt 5,8). Jest to najpierw oglądanie poprzez wiarę. Wiele uwagi poświęca temu tematowi Ojciec Święty Franciszek w swej pierwszej encyklice o wierze. Kiedy człowiek mówi, że wierzy w Boga, to w tych słowach zawarty jest początek „widzenia Boga”. Wiara jest bowiem czymś więcej niż teoretyczną wiedzą. Kiedy człowiek w czasie Mszy świętej, w czasie odmawiania różańca lub w indywidualnej modlitwie wyznaje poszczególne prawdy wiary, jego myśl, uwaga i serce są skierowane ku Bogu.

 

Tekst Credo ukazuje człowiekowi prawdę o wszechmocnym Stworzycielu i Ojcu, o Jego Jedynym Synu, który stał się człowiekiem, o Duchu Świętym, osobową Miłością jednoczącą Ojca i Syna, o Kościele świętym i bogactwie darów, które Chrystus mu ofiarował. Takie wyznanie to coś więcej niż tylko słowa. Gdy człowiek pozwala się prowadzić wierze, jego oczy są coraz bardziej utkwione w prawdziwym Bogu i Jego Kościele. Wiarą spotyka Boga, wie, że Bóg jest tu i patrzy na niego z miłością. On również patrzy na niewidzialnego Ojca, Syna i Ducha Świętego. Usta wypowiadają słowa, które wyrażają wiarę, a serce zanurza się w Bogu, o którym mówią usta. Wtedy wyznanie wiary staje się także pieśnią miłości.

 

Odmawianie Credo to śpiew miłującego serca

 

Inspiracją do takiego przeżywania „Credo” jest fragment księgi Izajasza proroka: „Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!” (Iz 5,1). Każdy fragment wyznania wiary opowiada o miłości Boga. Bóg jest miłością i stworzył świat z miłości do człowieka. Syn Boży stał się człowiekiem z miłości do nas. Miłość kierowała Jego krokami przez całe życie. Miłością jest Duch Święty, który od Ojca i Syna pochodzi. Z miłości trójjedynego Boga zostały nam ofiarowane niezwykłe dary: Kościół święty, a w nim odpuszczenie grzechów i życie wieczne.

 

Mając tę świadomość można odmawiać Credo jako najpiękniejszą pieśń o Bogu i Jego miłości do ludzi. Ta pieśń ma dwanaście zwrotek, a każda z nich, stanowiąc osobny artykuł wiary, powoduje drżenie serca i radość duszy, budzi nadzieję i ukazuje perspektywę życia, mobilizuje do tego, aby z tą radosną nowiną o Bogu i Jego miłość iść do świata, uzdalnia człowieka do tego, aby iść do świata i być w nim świadkiem Chrystusa. Jest to nowa pieśń, którą mogą śpiewać tylko nowi ludzie, ci, którzy prawdziwie uwierzyli i poszli drogą, którą wiara im wskazała.

 

Odmawianie Credo to moc do zwyciężenia zła

 

Chrystus zachęcał swoich uczniów: „Miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat” (J 16,35), a św. Jan wyjaśniał, że przez wiarę mamy udział w tym zwycięstwie: „Tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara” (1 J 5,4). Również św. Paweł tłumaczył, jak niezwykłe znaczenie ma wiara wyznawana ustami: „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia” (Rz 10,9-10).

 

Wyznawanie wiary ma ogromny wpływ na całe życie człowieka. Im gorliwiej człowiek tę wiarę wyznaje, tym bardziej staje się ona mocniejsza. Dotyczy to również odmawiania Credo. Św. Ambroży pisał: „Ten Symbol jest pieczęcią duchową, jest medytacją naszego serca i jest jego jak gdyby zawsze obecną obroną. Jest niewątpliwie skarbem, którego strzeżemy w naszym sercu”. W podobny sposób znaczenie Symbolu ukazywał św. Augustyn: „Otrzymujecie formułę wiary, zwaną Symbolem. Kiedy już ją przyjmiecie, opieczętujcie nią serce i po cichu powtarzajcie ją codziennie. Zanim zaśniecie, zanim wyjdziecie, uzbrójcie się w wasz Symbol”.

 

Symbol, a więc dwanaście artykułów wiary, wypisane w sercu i wypowiedziane ustami, są jak zbroja, która broni człowieka przed pokusą złego i jak broń, która uzdalnia walczącego do zwycięstwa. Jednym z przykładów takiego przeżywania wyznania wiary jest postawa św. Wincentego a Paulo. W pewnym okresie swego życia przeżywał on czas ciemności i wielkich pokus przeciw wierze. „ U kresu sił Wincenty przepisał «Wierzę w Boga» i papier ten umieścił na sercu, mówiąc Panu Bogu, że ilekroć napastowany przez szatana przyłoży rękę do piersi, będzie tym samym mówić, że ze wstrętem odrzuca napastnika” (H. Lavedan, Powiernik galerników, 87).

 

Wypada powtórzyć tu słowa św. Jana Apostoła: „Tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara” (1 J 5,4).

 

Symbol wiary to skarb, który sobie przekazujemy

 

Gdy katechumeni przygotowują się do przyjęcia sakramentów chrześcijańskiej inicjacji, Kościół przekazuje im w specjalnych obrzędach dwie modlitwy. Pierwszą jest Symbol wiary, a drugą modlitwa Pańska. Obydwie są streszczeniem Ewangelii, obydwie należą do największych skarbów, jakie Kościół posiada i tymi skarbami się dzieli. W obydwu kryje się moc zdolna przemienić życia człowieka, ubogacić życie rodziny, nadać nowy dynamizm życiu wspólnoty parafialnej.

 

Oby po przeżyciu Roku Wiary Skład Apostolski stał się dla wszystkich członków wspólnot parafialnych umiłowaną modlitwą i jedną z najpiękniejszych, jakie odmawiają. Obyśmy wszyscy nadal odkrywali piękno tej modlitwy, opowiadającej o Bogu i człowieku, wprowadzającej każdego z nas w świat miłości, która wszystko zwycięża.

 

Modlitwa powszechna

 

Wstęp: Dziękując Bogu za wielki skarb wiary, wpatrując się w głęboką wiarę Świętych, z ufnością skierujmy do Boga nasze prośby.

 

1. Módlmy się za Piotra naszych czasów, Ojca Świętego Franciszka, aby niestrudzenie utwierdzał swoich braci w wierze, zgodnie z poleceniem Chrystusa.

2. Módlmy się za biskupów i kapłanów, aby ich codzienna troska o umocnienie wiary ludu Bożego, przynosiła obfite owoce w życiu diecezji i parafii.

3. Módlmy się za rządzących narodami, aby wpatrzeni w przykład świętych władców i polityków, umieli służyć tym, nad którymi sprawują władzę.

4. Módlmy się za rodziny chrześcijańskie, aby pamiętały, że są domowym Kościołem i mocą wiary dostrzegały obecność Chrystusa w ich codziennym życiu.

5. Módlmy się za naszych bliskich zmarłych (szczególnie za N. oraz za tych, których polecamy Bogu w wypominkach), aby radowali się na wieczność udziałem we wspólnocie zbawionych.

6. Módlmy się za nas samych, abyśmy za przykładem pierwszych chrześcijan codzienne odmawiali Credo, wyznając ustami wiarę, którą nosimy w sercu.

 

Modlitwa: Wszechmogący Boże, w Twoje ręce składamy nasze życie i Tobie powierzamy wszystkie nasze sprawy, bo Ty jesteś naszym Panem i Zbawicielem. Tobie chwała na wieki wieków. Amen.

 

Adoracja Najświętszego Sakramentu

 

W wielu diecezjach w pierwsze niedziele miesiąca przeżywana jest po Mszy Świętej adoracja Najświętszego Sakramentu. Nie zastępuje ona homilii, ale dzięki niej każdy może w osobistej modlitwie powrócić do tematów poruszanych w homilii. Dlatego główna część adoracji przeżywana jest w ciszy.

 

Śpiew na wystawienie Najświętszego Sakramentu.

 

P: Bądź uwielbiony, nasz Panie i Zbawicielu, w łasce wiary, która prowadzi nas do Ciebie i dzięki której poznajemy, jak wielkie skarby przygotowałeś dla nas w Eucharystii. Pragniemy, aby nasza wiara nieustannie rosła, a nasze wyznanie wiary, wypowiadane ustami, płynęło z głębi naszych serc. Dziś, pozostając w ciszy przed Tobą, nasz Boże, chcemy postawić sobie pytania: Czy odmawiamy wyznanie wiary każdego dnia? Czy należy ono do najpiękniejszych modlitw, w których wyznajemy, jak wielki i potężny jest Bóg oraz jak bardzo nas umiłował?

 

Dłuższa modlitwa w ciszy. Ona jest główną częścią adoracji.

 

P: Z wiarą trwamy przed Tobą, Jezu, na modlitwie. Wyznajemy, że jesteś tu obecny w swoim Bóstwie i swoim Człowieczeństwie. Ukryty pod osłoną chleba nieustannie jesteś z nami. Kończąc naszą wspólną modlitwę prosimy Cię o błogosławieństwo. Niech spłynie na nas i towarzyszy nam na ścieżkach naszego życia, abyśmy nigdy nie oddalili się od Ciebie.

 

Śpiew i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.

Śpiew.

 

News
  • Cotygodniowa adoracja

    2013-11-21

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na ostatni tydzień Roku Wiary: Przed obrzędem „Redditio Symboli”.

  • Obrzęd zamknięcia Roku Wiary - skrót

    2013-11-15

    Przygotowaliśmy pomoce dla księży na zamknięcie Roku Wiary: dwustronicowy skrót obrzędu.

  • Świadectwo z parafii - zamknięcie Roku Wiary

    2013-10-30

    Otrzymaliśmy świadectwo z zamknięcia Roku Wiary w parafii archidiecezji częstochowskiej. Zachęcamy do zapoznania się z nim i przesłania dalszych informacji i opisów.

  • Cotygodniowa adoracja

    2013-10-16

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na 28. tydzień okresu zwykłego czyli 53. tydzień Roku Wiary, nawiązuje do drugiej części KKK. Jej temat brzmi: „Liturgia Godzin”.

  • Tablice Credo

    2013-10-14

    Tekst Credo wyryty w sercu i na tablicach - trwałym znakiem przeżycia Roku Wiary.

Newsletter
Bądź na bieżąco - zapisz się newslettera!
Wizyty
Dzisiaj: 267 Wszystkie: 21776