Adoracja: Wiara wyrażona życiem



1. „Osoba ludzka”

 

Adoracja ta rozpoczyna modlitewne spotkania nawiązujące do trzeciej części Katechizmu Kościoła Katolickiego, która omawia codzienne życie chrześcijanina przeniknięte wiarą. Zatrzymujemy się najpierw przy tajemnicy osoby, którą Bóg stworzył na swój obraz i podobieństwo i powołał ją do zjednoczenia z sobą.

 Pierwsza część spotkania ma charakter przeproszenia Boga za grzechy niedowiarstwa, jakie w naszym życiu popełniamy.

 

 

Przeproszenie za niedowiarstwo

 

Wystawienie Najświętszego Sakramentu. Śpiew: Upadnij na kolana.

 

P: Bądź uwielbiony, Jezu, w darze Twojej obecności pośród nas. Bądź uwielbiony w łasce wiary, którą wlałeś w nasze serca. Dziś chcemy lepiej zobaczyć wszelkie jej słabości i braki. Niekiedy są one niedowierzaniem, kiedy indziej zwątpieniem, a często zwyczajnym niezrozumieniem prawdy przez Ciebie objawionej. Niech Twój Duch, o Jezu, pomoże każdemu z nas wyraźniej zobaczyć i poznać swoją wiarę. Za wszelkie braki pragniemy Cię ze skruchą serca przepraszać.

 

Śpiew: O Jezu, niechaj Duch Twój, Duch Święty, Duch miłości, umocni serca nasze.

 

L1: Św. Jakub Apostoł pisał: :Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. Ale może ktoś powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę ze swoich uczynków. Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą:.

 

Śpiew: O Jezu, niechaj Duch Twój, Duch Święty, Duch miłości, umocni serca nasze.

 

L2:  „Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. I tak wypełniło się Pismo, które mówi: Uwierzył przeto Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość, i został nazwany przyjacielem Boga. Widzicie, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia na podstawie uczynków, a nie samej tylko wiary. Podobnie też nierządnica Rachab, która przyjęła wysłanników i inną drogą odprawiła ich, czy nie dostąpiła usprawiedliwienia za swoje uczynki? Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków.” (Jk 2,14-26)

 

Śpiew: O Jezu, niechaj Duch Twój, Duch Święty, Duch miłości, umocni serca nasze.

 

L3: Wierzę mocno, że Bóg istnieje, że stworzył świat i ludzi, a także, że przez chrzest święty uczynił mnie swoim dzieckiem. Ale czy równie mocna jest moja wiara w to, że noszę w sobie Jego obraz i podobieństwo oraz że kieruje On dziejami narodów i losem każdego człowieka? Czy mam dość wiary, aby każdego dnia pamiętać, że jestem dzieckiem samego Boga i starać się żyć tak, jak Jego dziecko? Za moje zwątpienia i zapomnienia, za wszelkie niedowiarstwo, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalnyW każdym strapieniu i o każdej porze.

 

L4: Wierzę mocno, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym, który stał się Człowiekiem, że zbawił On świat przez swoją mękę i zmartwychwstanie. Jednak ciągle jeszcze nie rozumiem wielu fragmentów Ewangelii, stale mam wątpliwości, czy człowiek na tej ziemi potrafi kierować się wyłącznie miłością, a gdy przyjdą trudne chwile, nie zawsze starcza mi wiary w to, że moje cierpienia, upokorzenia i porażki, przez zjednoczenie z męką Jezusa, są potężną siłą duchową, przyczyniającą się do naprawy świata. Za moje niedowiarstwo przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny: Z Tobą ciemność nie będzie ciemna wokół mnie, a noc tak jak dzień zajaśnieje.

 

 L1: Wierzę mocno, że Duch Święty jest Osobą Bożą, będącą jedno z Ojcem i Synem oraz że został On zesłany na Kościół w dzień Pięćdziesiątnicy. Rzadko jednak myślę o tym, że w sakramencie bierzmowania łaska Pięćdziesiątnicy stała się moim udziałem i że we mnie mieszka ten sam Duch, który mieszkał w Chrystusie i Maryi i który prowadził Apostołów na krańce świata. Za moje niedowierzanie w moc sakramentu bierzmowania oraz w obecność i działanie Ducha Świętego w moim życiu, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny:  Domine Deus, Filius Patris miserere nobis

 

 L2: Wierzę mocno, że Chrystus ustanowił sakrament pokuty, aby ofiarować w nim człowiekowi łaskę przebaczenia. Nie zawsze jednak moja wiara jest na tyle mocna, aby pokonać moje opory przed spowiedzią, a także by dobrze się do niej przygotować i podjąć prawdziwą poprawę. Niekiedy dopada mnie zwątpienie, gdy widzę, że po spowiedzi, mimo wszelkich starań, wracam do swoich grzechów. Być może jeszcze nie nauczyłem się korzystać z całej potęgi sakramentu pokuty. Moja wiara jest zbyt słaba, aby całkowicie otworzyć drzwi mego serca na obecność Chrystusa i moc Ducha Świętego. Za wszelkie braki w wierze przy przeżywaniu sakramentu pokuty, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny: Salvator mundi salva nos, salva nos, salva nos. Salvator mundi salva nos albo: Jezu miłosierny

 

 L3: Wierzę mocno, że w Komunii Świętej przychodzi do mnie sam Chrystus, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Jednak ta wiara jest żywa tylko w czasie samego obrzędu Komunii świętej, a po wyjściu z kościoła często zapominam o tym, co się stało i zachowuję się tak, jakby sakramentalne zjednoczenie z Jezusem już minęło, a przyszło zwyczajne życie, w którym nie ma miejsca na bliskość z Jezusem, na pełną miłości rozmowę z Nim i radowanie się łaską zjednoczenia. Za wszelkie niedowierzanie w to, że Ty sam, o Panie i Boże, jednoczysz się ze mną w Komunii Świętej, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny: Pan Jezus już się zbliża... 1-3 zwr.

 

 L4: Wierzę mocno, że nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, który tak wiele wycierpiał i z taką miłością pochylał się nad chorymi, ustanowił specjalny sakrament przeznaczony dla ludzi dotkniętych poważną chorobą. Nie poświęcam jednak dość czasu, aby odkryć znaczenie tego niezwykłego sakramentu i przyczyniać się do tego, aby jak najwięcej chorych, po dobrym i głębokim przygotowaniu, przyjęło to sakramentalne namaszczenie. Często okazuje się, że mam wątpliwości, czy ten sakrament jest rzeczywiście aż tak ważny dla człowieka chorego. Za moje niedowiarstwo przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny:  Bądź mi litościw, Boże nieskończony...

 

L1: Wierzę mocno, że Chrystus podniósł małżeństwo do godności sakramentu. Jednak ciągle mam trudności z dostrzeżeniem skarbów, jakie ten sakrament wnosi w życie małżonków. Widząc ile mężczyzn i kobiet nie przeżywa prawdziwego szczęścia we wzajemnym miłowaniu, ile związków małżeńskich się rozpada i ile młodych par nie chce się wiązać węzłem sakramentalnym, odkrywam, że potęga i wielkość sakramentu małżeństwa pozostaje tym ludziom nieznana lub mało znana. Również moja wiara w obliczu życiowych problemów często słabnie. Za wszelkie niedowierzanie w Twoją moc i miłość, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny:Misericordias Domini in aeternum cantabo

 

 L2: Wierzę mocno, że Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa i powołał wybranych na tę drogę życia. Wierzę także, że On obdarza wybranych mężczyzn i kobiety darem życia konsekrowanego. Jednak ciągle na nowo stawiam sobie pytanie o moje zrozumienie, czym jest kapłaństwo, co to znaczy, że od chwili chrztu mam udział w tym kapłaństwie i jak wielki dar ofiarował Chrystus tym, którzy zostali wyświęceni na kapłanów. Za małe zainteresowanie łaską udziału w kapłaństwie Chrystusa i wszelkie słabości mojej wiary w odniesieniu do tej tajemnicy, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny:  Boże w dobroci...

 

 L3: Wierzę mocno, że Chrystus ustanowił Kościół, który trwa nieprzerwanie poprzez wieki i także dzisiaj wypełnia swoją misję. Jednak moja wiara w Kościół stale spotyka się z opisywaniem wyłącznie widzialnej sfery życia tej wspólnoty, z pominięciem jej największego bogactwa, jakim jest obecność w nim samego Boga. Niestety niekiedy ulegam temu jednostronnemu spojrzeniu na Kościół, zapominając o tym, co mi mówi wiara. Nie zawsze też umiem odpowiedzieć na pytanie, co to znaczy wierzyć w Kościół? Za moje słabości w wierze, za powierzchowne spojrzenie na jego życie i wszelkie niedowierzanie potędze Twojego działania w Kościele, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny: Jezu Tyś jest Światłością mej duszy...

 

L4: Wierzę mocno, że Chrystus jest obecny w Najświętszym Sakramencie, ale równocześnie akceptuję taki stan, że Syn Boga wszechmogącego, jedyny Zbawiciel świata, który pozostał pośród nas w sposób sakramentalny pod osłoną chleba, jest zamknięty w tabernakulum przez większość dni i nocy. Uznając taką sytuację za właściwą nie podejmuję żadnych działań, aby ta święta obecność Boga pośród ludzi, ta sakramentalna obecność Zbawiciela w swoim Kościele, stawała się coraz bardziej centrum życia całej wspólnoty parafialnej i aby wszyscy jej członkowie spędzali w każdym tygodniu pewną ilość czasu na pokornej adoracji swego Boga i wypraszaniu Jego miłosierdzia dla całego świata. Za moje niedowiarstwo i wszelkie zaniedbania, przepraszam Cię, Jezu.

 

 Chwila ciszy i śpiew przebłagalny: Przed oczy Twoje Panie winy nasze składamy... (Suplikacje)

 

P: Przyjmij, miłosierny Jezu, naszą przebłagalną modlitwę za wszelkie zwątpienia i niedowiarstwo, niekonsekwencję i zaniedbania. Niech Twój Święty Duch, który przekonuje nas o grzechu niewiary i daje siły do nawrócenia, obdarzy nas wiarą konsekwentną, głęboką i dającą siły do pełnego zjednoczenia z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

Śpiew:  Przybądź Duchu Święty…

 

 

OSOBA LUDZKA

 

P: Panie Jezu Chryste, trwamy przed Tobą, wierzymy w Twoją Obecność w Najświętszym Sakramencie. Pragniemy w Twoim świetle spojrzeć na niezwykłą godność, którą obdarzyłeś każdego z nas. Ten dar sprawia, że możemy w wolności wzrastać wewnętrznie i z pomocą Twej łaski dążyć do szczęścia. Daj nam poznawać te drogi ludzkiej godności, wolności i szczęścia, jak o nich mówi Kościół. W cichej modlitwie prosimy o Twoją pomoc.

 

Modlitwa w ciszy.

 

L1: Z Katechizmu Kościoła Katolickiego: Godność osoby ludzkiej ma podstawę w stworzeniu jej na obraz i podobieństwo Boże; wypełnia się ona w powołaniu jej do Boskiego szczęścia. Jest właściwe istocie ludzkiej, że w sposób dobrowolny dąży do tego wypełnienia. Osoba ludzka przez swoje świadome czyny dostosowuje się lub nie do dobra obiecanego przez Boga i potwierdzonego przez sumienie moralne. Ludzie kształtują samych siebie i wzrastają wewnętrznie; całe swoje życie zmysłowe i duchowe czynią przedmiotem swojego wzrostu. Z pomocą łaski wzrastają w cnocie, unikają grzechu, a jeśli go popełnili, jak syn marnotrawny powierzają się miłosierdziu naszego Ojca niebieskiego. W ten sposób osiągają doskonałość miłości. (por. 1700)

 

L2: Uwielbiamy Cię, Boże, który stworzyłeś nas na swój obraz i podobieństwo.

 

Śpiew: Gloria Tibi, Domine… lub inny śpiew.

 

L3: Uwielbiamy Cię, Ojcze, który w swoim Synu Jezusie Chrystusie, naszym Odkupicielu i Zbawicielu, odnowiłeś w człowieku swój obraz i podobieństwo zniekształcone przez grzech pierworodny i uszlachetniłeś go łaską.

 

Śpiew: Gloria Tibi, Domine… lub inny śpiew.

 

L4: Uwielbiamy Cię, Boże, który osobę ludzką obdarzyłeś duchową i nieśmiertelną duszą i jako jedynego stworzenia chciałeś go dla niego samego.

 

Śpiew: Gloria Tibi, Domine… lub inny śpiew.

 

L1: Uwielbiamy Cię Boże, który każdego człowieka od samego poczęcia przeznaczyłeś do szczęścia wiecznego.

 

Śpiew: Gloria Tibi, Domine… lub inny śpiew.

 

L2: Uwielbiamy Cię, Boże, który pozwalasz ludziom uczestniczyć w świetle i mocy Twojego Ducha. Dzięki rozumowi dajesz nam zdolność do zrozumienia porządku rzeczy ustanowionego przez Ciebie – naszego Stwórcę. Dzięki woli jesteśmy zdolni kierować się sami z siebie do swojego prawdziwego dobra. Swoją doskonałość znajdujemy w "poszukiwaniu i umiłowaniu tego, co prawdziwe i dobre".

 

Śpiew: Gloria Tibi, Domine… lub inny śpiew.

 

L3: Uwielbiamy Cię, Boże, który człowieka, dzięki duszy oraz duchowym władzom rozumu i woli, obdarzyłeś wolnością, szczególnym znakiem Twojego obrazu.

 

Śpiew: Gloria Tibi, Domine… lub inny śpiew.

 

Modlitwa w ciszy

 

Śpiew: Dzięki, o Panie, składamy dzięki…

 

P: Panie Jezu Chryste Ty zawsze czyniłeś to, co podobało sięOjcu. Zawsze żyłeś w doskonałej komunii z Nim. Podobnie my - Twoi uczniowie jesteśmy wezwani do życia przed obliczem Ojca, "który widzi w ukryciu", by stać się doskonałymi, "jak doskonały jest Ojciec... niebieski" (Mt 5, 48). Dziękujemy Ci, nasz Panie, za obdarzenie nas - ludzi tak niezwykłą godnością. (por. KKK 1693)

 

L1: Z Katechizmu Kościoła Katolickiego: „Chrześcijanie, wszczepieni w ciało Chrystusa przez chrzest, "umarli dla  grzechu, żyją zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie" (Rz 6,11), uczestnicząc w ten sposób w życiu Zmartwychwstałego. Idąc za Chrystusem i w zjednoczeniu z Nim, chrześcijanie mogą być "naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępować drogą miłości" (Ef 5,1), dostosowując swoje myśli, słowa i czyny do dążeń, które są "w 3Chrystusie Jezusie" (Flp 2, 5), i idąc za Jego przykładem. (KKK 1694)

 

L2: Chrześcijanie, "usprawiedliwieni w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa i przez Ducha Boga naszego" (1 Kor 6, 11), "uświęceni... i powołani do świętości" (1 Kor 1, 2), stali się "świątynią Ducha Świętego". "Duch Syna" uczy ich modlić się do Ojca , a stawszy się ich życiem, pobudza ich do działania, by przez czynną miłość przynosili "owoce ducha" (Ga 5, 22). Duch Święty, uzdrawiając rany grzechu, odnawia nas w naszym myśleniu; oświeca nas i umacnia, byśmy żyli jak "dzieci światłości" (Ef 5, 8) w "prawości i sprawiedliwości, i prawdzie" (Ef 5, 9). (KKK 1695)

 

L3: Dziękujemy Ci, Jezu, że przez chrzest wszczepiłeś każdego z nas w swoje Mistyczne Ciało.

 

Śpiew: Tobie chwała na wieki.

 

L4: Dziękujemy Ci, Jezu, że przez umieranie dla grzechu ciągle możemy uczestniczyć w Twoim Zmartwychwstaniu.

 

Śpiew: Tobie chwała na wieki.

 

L1: Dziękujemy Ci, Jezu, że ciągle dajesz nam szansę, abyśmy dostosowywali nasze myśli, słowa i czyny do dążeń, które są w Tobie i szli za Twoim przykładem.

 

Śpiew: Tobie chwała na wieki.

 

L2: Dziękujemy Ci, Duchu Święty, który czynisz nas swoją świątynią.

 

Śpiew: Tobie chwała na wieki.

 

L3: Dziękujemy Ci, Duchu Święty, który uczysz nas modlitwy.

 

Śpiew: Tobie chwała na wieki.

 

L4: Dziękujemy Ci, Duchu Święty, który uzdrawiasz nasze rany i pobudzasz nas do działania, abyśmy przez czynną miłość przynosili duchowe owoce.

 

Śpiew: Tobie chwała na wieki.

 

Modlitwa w ciszy

 

Śpiew: Światłością moją jest Pan.

 

P: Panie Jezu Chryste uczestnictwo w Twoim życiu to zaproszenie nas do zdobywania szczęścia i życia w wolności. Obiecane szczęście stawia nas jednak wobec decydujących wyborów moralnych. Zaprasza nas do oczyszczenia naszego serca ze złych skłonności i do poszukiwania nade wszystko miłości Bożej. Uczy nas, że prawdziwe szczęście nie polega ani na bogactwie czy dobrobycie, na ludzkiej sławie czy władzy, ani na żadnym ludzkim dziele, choćby było tak użyteczne jak nauka, technika czy sztuka, ani nie tkwi w żadnym stworzeniu, ale znajduje się w samym Bogu, który jest źródłem wszelkiego dobra i wszelkiej miłości (por. KKK 1723). Wolność zaś jest w człowieku siłą wzrastania i dojrzewania w prawdzie i dobru; osiąga ona swoją doskonałość, gdy jest ukierunkowana na Ciebie, naszego Boga, który jesteś naszym szczęściem (por. KKK 1731).

 

L1: Panie, Ty nas stworzyłeś, abyśmy Cię poznawali, służyli Ci, miłowali Cię, i w ten sposób doszli do raju. Szczęście czyni nas "uczestnikami Boskiej natury" (2 P 1, 4) i życia wiecznego.  Takie jednak szczęście przekracza zrozumienie i siły samego człowieka. Wypływa ono z darmo danego daru Bożego. Dlatego prosimy Cię – udzielaj nam wciąż tej nadprzyrodzonej łaski, która uzdalnia człowieka do wejścia do Twojej radości (por. KKK 1722).

 

Śpiew: Panie, prosimy Ciebie… albo Kyrie eleison…

 

L2: Panie, Ty wciąż dajesz nam światło w codziennych wyborach moralnych. Nie pozwól, byśmy bardziej pragnęli bogactwa i dobrobytu, albowiem prawdziwie szczęśliwi są ubodzy w duchu. Oczyść nasze serca i nie pozwól, byśmy pragnęli ludzkiej sławy czy władzy, albowiem źródłem szczęścia jesteś Ty sam, a nie ludzkie dzieła.

 

Śpiew: Panie, prosimy Ciebie… albo Kyrie eleison…

 

L3: Panie, Ty w naszym rozumie i woli zakorzeniłeś wolność. Przez decydowanie i  panowanie nad swoimi czynami pozwalasz nam wyrażać naszą godność. Spraw, aby wolność była w nas siłą wzrastania i dojrzewania w prawdzie i dobru.

 

Śpiew: Panie, prosimy Ciebie… albo Kyrie eleison…

 

L4: Im więcej człowiek czyni dobra, tym bardziej staje się wolnym. Spraw, Panie, aby nasza wolność była prawdziwą wolnością – wolnością w służbie dobra i sprawiedliwości. Niech wolność czyni nas odpowiedzialnymi za nasze czyny.

 

Śpiew: Panie, prosimy Ciebie… albo Kyrie eleison…

 

Modlitwa w ciszy.

 

Śpiew: Pan jest mocą swojego ludu.

 

 

Modlitwa na Rok Wiary

 

P: Zbawicielu świata, dziękujemy Ci za dar wspólnej modlitwy i adoracji. Przy Tobie rośnie nasza wiara, umacnia się nadzieja, rozpala się miłość. Kończąc naszą wspólną modlitwę, gorąco prosimy Cię o pomnożenie naszej wiary. Spraw, aby nasza wiara stawała się coraz mocniejsza i aby coraz bardziej przemieniała nasze życie. Po tej modlitwie pozostaniemy na dłuższej adoracji w ciszy.

 

L1: Panie Jezu, Synu Boga żywego, przymnóż nam wiary w Twoje słowo, w którym ukryta jest prawda i w którym Ty sam jesteś obecny. Otwórz nasz umysł i serce, abyśmy uważnie słuchali słów Ewangelii i gorliwie poznawali Twoją naukę, przekazywaną przez Kościół. Ześlij na nas swego Ducha, aby doprowadził nas do całej prawdy.

 

Śpiew: Panie, przymnóż nam wiary.

 

L2: Zbawicielu świata, przymnóż nam wiary w Twoje zbawcze działanie w sakramentach świętych i Twoją obecność pośród nas w znaku chleba. Niech nasza wiara objawi się w chętnym przychodzeniu na adorację i pełnym zaangażowaniu w przeżywanie sakramentów, szczególnie Eucharystii.

 

Śpiew: Panie, przymnóż nam wiary.

 

L3: Jezu, Synu Maryi, przymnóż nam wiary w Twoją obecność w nas samych i w innych ludziach. Nie pozwól nam zapomnieć o Twoich słowach: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z najmniejszych, Mnieście uczynili”. Dodaj nam sił, abyśmy służyli Ci w ludziach, do których nas posłałeś.

 

Śpiew: Panie, przymnóż nam wiary.

 

P: Przyjmij, miłosierny Jezu, naszą pokorną modlitwę o pomnożenie wiary. Niech ona kształtuje całe nasze życie i doprowadzi nas do Ciebie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

Śpiew: Czego chcesz od nas, Panie… lub inny śpiew.

 

Adoracja w ciszy.

 

 

 

News
  • Cotygodniowa adoracja

    2013-11-21

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na ostatni tydzień Roku Wiary: Przed obrzędem „Redditio Symboli”.

  • Obrzęd zamknięcia Roku Wiary - skrót

    2013-11-15

    Przygotowaliśmy pomoce dla księży na zamknięcie Roku Wiary: dwustronicowy skrót obrzędu.

  • Świadectwo z parafii - zamknięcie Roku Wiary

    2013-10-30

    Otrzymaliśmy świadectwo z zamknięcia Roku Wiary w parafii archidiecezji częstochowskiej. Zachęcamy do zapoznania się z nim i przesłania dalszych informacji i opisów.

  • Cotygodniowa adoracja

    2013-10-16

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na 28. tydzień okresu zwykłego czyli 53. tydzień Roku Wiary, nawiązuje do drugiej części KKK. Jej temat brzmi: „Liturgia Godzin”.

  • Tablice Credo

    2013-10-14

    Tekst Credo wyryty w sercu i na tablicach - trwałym znakiem przeżycia Roku Wiary.

Newsletter
Bądź na bieżąco - zapisz się newslettera!
Wizyty
Dzisiaj: 147 Wszystkie: 21656