Eucharystia z obrzędem zamknięcia Roku Wiary

 

Propozycję obrzędu zamknięcia Roku Wiary przygotowała Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji (patrz: „Żyć Rokiem Wiary. Program duszpasterski, Częstochowa 2012, s. 176-182). Zamieszczone poniżej teksty odwołują się do tego obrzędu. Dołączona została propozycja dodatkowych znaków, które można włączyć w tę celebrację. Przed Mszą Świętą umieszcza się i zapala paschał przy ołtarzu, jak w okresie wielkanocnym. Należy też zachęcić wiernych, aby przynieśli na tę celebrację świece.

Po słowach wprowadzenia ma miejsce pokropienie wiernych wodą święconą. W liturgii słowa odczytujemy teksty przeznaczone na uroczystość Chrystusa Króla (rok C), zgodnie z kalendarzem liturgicznym. Po homilii ma miejsce obrzęd „redditio symboli”, czyli uroczyste wyznanie wiary zgromadzonych wiernych wobec kapłana. Jeśli wierni mają świece, zapala się je od paschału i wierni wyznają wiarę trzymając zapalone świece.

Jeżeli w kościele została umieszczona tablica z tekstem symbolu wiary oraz z możliwością jego zasłaniania i odsłaniania, należy do tego znaku nawiązać w przeżywanym obrzędzie.

 

Wprowadzenie

 

W czasie procesji wejścia, która powinna iść dłuższą drogą, zaleca się śpiew pieśni do Ducha Świętego. Do tego śpiewu nawiązuje słowo wprowadzające.

 

Wprowadzenie: Nikt bez pomocy Ducha Świętego nie może wyznać, że Jezus Chrystusem jest Panem i Bogiem, że jest naszym Zbawicielem i Królem wszechświata. Duch Święty był naszym wewnętrznym Przewodnikiem na drogach kończącego się roku liturgicznego i On sprawiał, że nasza wiara wzrastała. Dziś, zamykając Rok Wiary w jedności z Ojcem Świętym, biskupami i całym Kościołem dziękujemy Bogu za ten szczególny czas. Składamy na ołtarzu Pana owoce naszych wysiłków i zawierzamy Mu wszystko przez ręce Maryi, Tej, która nam przewodzi w wierze i z nami wędruje po drogach tego świata, aż do pełnego udziału w Królestwie Jej Syna. U progu tej Eucharystii chcemy także przeprosić Boga za wszelkie zaniedbania i grzechy, szczególnie te, które miały charakter niedowierzania lub braku konsekwencji w wierze. Wyraźmy więc naszą skruchę i przyjmijmy znak pokropienia wodą święconą. Prośmy Boga, aby pobłogosławił wodę i obmył nas z grzechów.

 

Chwila ciszy.

 

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chcesz, aby przez wodę, która podtrzymuje życie i służy do oczyszczenia, także nasze dusze zostały oczyszczone i otrzymały zadatek życia wiecznego, prosimy Cię, pobłogosław + tę wodę, którą będziemy pokropieni w dniu Twoim, Panie. Odnów w nas źródło swojej łaski i broń od wszelkiego zła nasze dusze i ciała, abyśmy mogli zbliżyć się do Ciebie z czystym sercem i otrzymać Twoje zbawienie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Kapłan bierze kropidło i kropi zgromadzonych wiernych. W tym czasie wykonuje się odpowiedni śpiew. Po powrocie kapłan trzymając ręce złożone mówi:

 

Niech Bóg wszechmogący oczyści nas z grzechów i spraw, abyśmy przez odprawienie tej eucharystycznej Ofiary stali się godnymi udziału w uczcie niebieskiej. Amen.

 

Myśli do homilii

 

1. Z wiarą wysłuchaliśmy słowa Bożego. Tylko wiara pozwala nam wniknąć w głąb tajemnic, które Bóg nam objawia. Dzięki wierze poznajemy Boży plan zbawienia, o którym mówi św. Paweł, a w którym postać króla Dawida miała odegrać ważną rolę. Tylko wiara uzdalnia nas do rozpoznania w wiszącym na krzyżu Jezusie z Nazaretu, prawdziwego Syna Bożego, Zbawiciela świata. Właśnie On, konający na krzyżu, wyśmiewany przez stojących wokoło ludzi, a nawet przez jednego z łotrów, którzy wraz z Nim byli ukrzyżowani, jest Królem Wszechświata. Nic nie wskazywało na to, że On jest Stwórcą świata, Panem dziejów, Królem nad królami. Jednak wiara nie zatrzymuje się tylko na tym, co widać. Ona sięga głębiej i pozwala dostrzec to, co ukryte przed oczyma. Przez wiarę rozpoznajemy w Ukrzyżowanym naszego Mistrza i Boga, Pana i Nauczyciela, Króla i Pasterza. W Niego wierzymy i za Nim idziemy.

 

2. Przed wieloma miesiącami przeżywaliśmy otwarcie Roku Wiary. Głównym wydarzeniem tego otwarcia był obrzęd nazwany po łacinie „traditio Symboli”, czyli przekazania naszego Credo. Kapłan wyznawał wobec zebranych wiarę Kościoła, a wszyscy wsłuchiwali się w jego słowa. W ten sposób, przez wysłuchanie wyznania wiary, przyjęliśmy na nowo ten dar i wyrażaliśmy gotowość pełnego zaangażowania w jej rozwój. Dziś będziemy przeżywać obrzęd, który się nazywa już od starożytności „redditio Symboli” czyli oddanie Wyznania Wiary. Dziś kapłan będzie słuchał słów, wypowiadanych przez zgromadzonych, a po tym uroczystym wyznaniu wiary skieruje do Boga modlitwę za wszystkich, którzy to uczynili, aby Bóg strzegł w nich tego wielkiego skarbu i aby stale pomnażał ich wiarę.

 

3. W przeżyciu otwarcia Roku Wiary pomocą były znaki. Przypomnijmy je dzisiaj. (Należy omówić te, które były wykorzystane we wspólnocie). W procesji wejścia przedstawiciele parafii nieśli dwanaście świec na znak, że wiara w Chrystusa została nam przekazana przez dwunastu Apostołów. Przyniesione zostały w tejże procesji księgi, które miały stać się szczególną lekturą tego czasu, a więc dokumenty Soboru Watykańskiego II – przeżywaliśmy pięćdziesiątą rocznicę jego rozpoczęcia – oraz Katechizm Kościoła Katolickiego – była to dwudziesta rocznica jego ogłoszenia. Na zakończenie celebracji otrzymaliśmy obrazki wraz z tekstem Credo i zostaliśmy wezwani, by je codziennie odmawiać. Przyjęliśmy również modlitwę na Rok Wiary, którą wiele osób również często odmawiało.

 

4. W dzisiejszym przeżyciu zakończenia Roku Wiary również pojawiają się znaki. Byliśmy pokropieni wodą święconą, która przypomniała nas chrzest i początki naszej wiary. Za chwilę weźmiemy do ręki zapalone świece, które przypomną nam, iż wiara jest światłem, które jaśnieje w naszych duszach. Szczególnym znakiem zamknięcia Roku Wiary będzie tablica, na której wypisany jest tekst Składu Apostolskiego, a więc dwanaście artykułów wiary. Znajduje się ona (przy chrzcielnicy, w pobliżu prezbiterium, przy wejściu do kościoła…). Jest to nowy rodzaj znaku, który się pojawia w naszym kościele, mianowicie znak z zasłoną. Wyjaśnialiśmy sens tego znaku w czasie Triduum przed zakończeniem Roku Wiary (jeśli nie było to uczynione, wypada zrobić to teraz). Dziś, zamykając Rok Wiary, dokonamy zasłonięcia tekstu Credo po to, aby wyraźniej uświadomić sobie, że każdy artykuł wiary ma być wypisany przede wszystkim w naszych sercach i zostać wypowiedziany ustami.

 

5. Przeżywając obrzęd zamknięcia Roku Wiary warto jeszcze nawiązać do czterech umiejętności, które staraliśmy się rozwijać w ciągu ostatnich miesięcy. Każda z nich nawiązuje do jednej z części KKK, a wszystkie cztery są streszczeniem nauki zawartej w tym Katechizmie. Ojciec Święty Benedykt XVI określił je takimi słowami: wiara poznawana, celebrowana, przeżywana i przemodlona. Dojrzałe przeżywanie wiary domaga się tych czterech rodzajów działań. Trzeba wiarę znać, umieć ją celebrować, gorliwie ją wyznawać i nieustannie wyrażać ją w modlitwie. W spotkaniach, modlitwach, rekolekcjach i innych przeżyciach Roku Wiary, staraliśmy się te cztery umiejętności rozwinąć i pogłębić. Po podjętych wysiłkach i przyjęciu łaski Bożej możemy dziś powiedzieć, że lepiej znamy prawdy wiary, że piękniej potrafimy celebrować nasze spotkania z Panem w liturgii i nabożeństwach, że z większą gorliwością podporządkowujemy nasze życie wymaganiom wiary i że nasza modlitwa bardziej rozkwita dzięki łasce wiary. Może nie zawsze to owoce Roku Wiary są bardzo widoczne w naszym życiu, ale zapewne wzrosła nasza świadomość wiary i ożywiło się nasze pragnienie, aby skarb wiary nieustannie rozwijać.

 

6. Pozostańmy teraz w dłuższej chwili ciszy. Pomyślmy o wszystkich przeżyciach Roku Wiary i o tym, że za chwilę, na zakończenie tego czasu mamy uroczyście wyznać, że wierzymy i w co wierzymy.

 

Dłuższa chwila ciszy.

 

Obrzęd „redditio Symboli”

 

Po homilii przewodniczący liturgii zwraca się do zgromadzonych tymi lub podobnymi słowami:

 

 

Drodzy bracia i siostry!

 

Gdy Rok Wiary się rozpoczynał, biskupi i kapłani wyznali wobec nas wiarę Kościoła, a tym samym przekazali ją nam na nowo. Myśmy ją przyjęli jako wielki skarb naszego życia i podjęliśmy trud, aby tę wiarę lepiej poznać, z większym zaangażowaniem ją celebrować, gorliwiej nią żyć i nieustannie wyrażać ją w modlitwie. Dziś, na zakończenie tego błogosławionego czasu, jesteśmy zaproszeni, aby tę odnowioną i pogłębioną wiarę wyznać wobec kapłana, przedstawiciela Kościoła. Wyznajemy ją ustami, ale jest ona głęboko wypisana w sercu i przeżywana jako prawdziwe zjednoczenie z Bogiem.  

 

Zanim złożymy to uroczyste wyznanie wiary, przeżyjemy kilka znaków. Najpierw dokonane zostanie zasłonięcie tekstu Credo, który został powieszony w naszym kościele. Z naszych oczu znika zapis dwunastu artykułów wiary, abyśmy tym bardziej pamiętali, że każdy z nich ma być odciśnięty na naszym sercu.

 

Kapłan lub wyznaczeni posługujący podchodząc do tablicy z tekstem Składu Apostolskiego, umieszczonego na ścianie kościoła i zasłaniają go. Następnie kapłan (lub komentator) zwraca uwagę na drugi znak, jeśli jest on przewidziany.

 

Zapalmy od paschału świece, które trzymamy w dłoniach. Niech one przypominają nam o świetle wiary, które płonie w naszych umysłach i sercach.

 

Następuje zapalenie świec, które wierni trzymają w dłoniach.

 

Przedstawiciel parafii (rady duszpasterskiej): Wpatrując się w płonący paschał oraz płonące w naszych dłoniach świece, wyznajmy naszą wiarę:

 

Wierzę w jednego Boga.

 

Wspólnota składa wyznanie wiary wobec kapłana. Kapłan słucha tego wyznania i w ten sposób je przyjmuje, a następnie odmawia modlitwę w intencji zgromadzonych:

 

Boże, nasz Ojcze, wejrzyj na swoje dzieci, które uroczyście wyznały wiarę, otrzymaną na chrzcie świętym i umocnioną w Roku Wiary. Niech strzegą tego bezcennego skarbu ze wszystkich swoich sił, a każda z prawd objawionych niech będzie głęboko wypisana w ich sercu. Napełnij ich swoim Duchem, aby radując się darem wiary, umieli dawać o niej świadectwo w całym swoim życiu. Niech ich wiara owocuje miłością i doprowadzi ich do pełnego zjednoczenia z Chrystusem, jedynym Panem i Królem Wszechświata. Który z Tobą żyje i króluje, w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

 

Modlitwa powszechna

 

Wstęp: Chrystusowi, Królowi Wszechświata, z wiarą przedstawmy nasze prośmy.

 

1. Módlmy się za Kościół święty, aby odważnie niósł ludziom światło wiary, przekazane mu przez Jezusa Chrystusa, jedynego Odkupiciela człowieka.

2. Módlmy się za wszystkich pasterzy Kościoła, aby ich wiara była oparciem dla wiary ludu Bożego wędrującego po zawiłych ścieżkach współczesnego świata.

3. Módlmy się za kraje, w których ludzie są prześladowani z powodu ich wiary, aby Bóg odmienił serca prześladowców i uzdolnił ich do życia z innymi we wzajemnym szacunku i współpracy.

4. Módlmy się za chrześcijańskie rodziny, aby powtarzając wyznanie: „Uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam”, każdego dnia doświadczały obecności Chrystusa w ich życiu.

5. Módlmy się za naszych bliskich zmarłych (szczególnie N.), aby wiara w Chrystusa zmartwychwstałego, która ożywiała ich za życia ziemskiego, doprowadziła ich do pełnej jedności z Bogiem w Jego królestwie.

6. Módlmy się za nas tu zgromadzonych, abyśmy ubogaceni przeżyciem Roku Wiary, gorliwiej trwali na modlitwie, chętniej uczestniczyli w niedzielnej Eucharystii i odważniej świadczyli o Chrystusie wobec ludzi.

 

Modlitwa: Panie Jezu Chryste, Królu Wszechświata, okaż łaskawość Twoim dzieciom i spraw, aby otrzymane od Ciebie dary, nieustannie przemieniały nasze życie i jednoczyły nas z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

Akt zawierzenia świata Najświętszemu Sercu Jezusa

 

Kościół zaleca dziś odmówienie tego aktu. Kto to uczyni w uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, może zyskać odpust zupełny, jeśli spełnia warunki zyskania takiego odpustu. Można po Mszy Świętej dokonać wystawienia Najświętszego Sakramentu i po chwili ciszy odmówić modlitwę wprowadzającą oraz dokonać tego aktu. Jeśli nie jest planowane dokonanie tego aktu po Mszy Świętej, można go włączyć w obrzęd dziękczynienia po Komunii Świętej przeżywając go w łączności z pieśnią uwielbienia za dar Roku Wiary i za dar Komunii Świętej.

 

Kapłan: Panie Jezu, Królu królów i Panie panujących, Władco czasu i wieczności. Klękamy przed Tobą w dniu, w którym Kościół przeżywa ostatnią niedzielę roku liturgicznego i kończy błogosławiony czas Roku Wiary. Pragniemy śpiewać Ci pieśń dziękczynienia i uwielbienia za niezwykłe dary, jakimi nas ubogaciłeś, a szczególnie za dar wiary, dzięki któremu jesteśmy przy Tobie i jednoczymy się z Tobą w Komunii Świętej. Tobie zawierzamy owoce całego roku, Tobie zawierzamy siebie i cały świat.

 

L1: O Jezu Najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego, wejrzyj na nas korzących się u stóp Twego ołtarza.

 

W: Twoją jesteśmy własnością i do Ciebie należeć chcemy.

 

L2: Oto dzisiaj każdy z nas oddaje się dobrowolnie Najświętszemu Sercu Twemu, aby jeszcze ściślej zjednoczyć się z Tobą. Wielu nie zna Ciebie wcale, wielu odwróciło się od Ciebie, wzgardziwszy przykazaniami Twymi. Zlituj się nad jednymi i drugimi, o Jezu Najłaskawszy i pociągnij wszystkich do świętego Serca Twego. Królem bądź nam, o Panie, nie tylko wiernym, którzy nigdy nie odstąpili od Ciebie, ale i synom marnotrawnym, którzy Cię opuścili.

 

W: Spraw, aby do domu rodzicielskiego wrócili co prędzej i nie zginęli z nędzy i głodu.

 

L3: Króluj tym, których albo błędne mniemania uwiodły, albo niezgoda oddziela, przywiedź ich do przystani prawdy i jedności wiary, aby rychło nastała jedna owczarnia i jeden Pasterz. Użycz Kościołowi twemu bezpiecznej wolności. Udziel wszystkim narodom spokoju i ładu. Spraw, aby ze wszystkiej ziemi od końca do końca jeden brzmiał głos:

 

W: Chwała bądź Bożemu Sercu, przez które stało się nam zbawienie. Jemu cześć i chwała na wieki. Amen.

 

Śpiew: Ciebie, Boga, wysławiamy lub Twemu Sercu część składamy.

 

News
  • Cotygodniowa adoracja

    2013-11-21

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na ostatni tydzień Roku Wiary: Przed obrzędem „Redditio Symboli”.

  • Obrzęd zamknięcia Roku Wiary - skrót

    2013-11-15

    Przygotowaliśmy pomoce dla księży na zamknięcie Roku Wiary: dwustronicowy skrót obrzędu.

  • Świadectwo z parafii - zamknięcie Roku Wiary

    2013-10-30

    Otrzymaliśmy świadectwo z zamknięcia Roku Wiary w parafii archidiecezji częstochowskiej. Zachęcamy do zapoznania się z nim i przesłania dalszych informacji i opisów.

  • Cotygodniowa adoracja

    2013-10-16

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na 28. tydzień okresu zwykłego czyli 53. tydzień Roku Wiary, nawiązuje do drugiej części KKK. Jej temat brzmi: „Liturgia Godzin”.

  • Tablice Credo

    2013-10-14

    Tekst Credo wyryty w sercu i na tablicach - trwałym znakiem przeżycia Roku Wiary.

Newsletter
Bądź na bieżąco - zapisz się newslettera!
Wizyty
Dzisiaj: 16 Wszystkie: 8324