Modlitwa w rodzinie 

 

 

Wprowadzenie

 

 

Podczas modlitwy dochodzi do osobistego spotkania człowieka z Bogiem. I właśnie spotkanie z Osobą jest najwspanialszym doświadczeniem chrześcijanina. Im głębsza modlitwa, im żywszy dialog stworzenia ze Stwórcą, tym to doświadczenie jest pełniejsze i piękniejsze. Modlitwa wspólnotowa, zwłaszcza modlitwa rodzinna, dzięki wielkiej miłości Boga, który w swym stwórczym zamiarze uczynił człowieka istotą społeczną, umacnia więzi międzyludzkie, uzdrawia je, wypełnia najbardziej szlachetnymi myślami i uczuciami, pobudza do dobra.

Rok Wiary to wspaniały dar Boży. Jako ludzie wierzący i pamiętający słowa Jezusa, który w przypowieści o talentach przestrzega przed ich zakopywaniem, przyjmijmy i wykorzystajmy ten szczególny czas. Nie bójmy się bliskości Boga. Nie bójmy się bliskości drugiego człowieka. Nie bójmy się wspólnej modlitwy, która z początku może wydawać się trudna, ale z czasem stanie się piękną chwilą jedności małżeństwa i rodziny, chwilą której z radością będziemy podporządkowywać inne czynności.

Propozycja modlitwy w rodzinie w Roku Wiary opiera się na tych tematach, które są podejmowane w kościele podczas cotygodniowych rozważań. W rodzinie ich temat wpisujemy w tajemnice różańcowe lub inne znane wszystkim formy modlitwy. Podany poniżej tekst jest zachętą do podjęcia dialogu z Bogiem i może stanowić dla modlącej się rodziny jakby bazę, którą można rozwijać i dostosowywać do konkretnych osób i wydarzeń charakterystycznych dla danej rodziny. Po zaproponowanych słowach modlitwy znajduje się kilka zdań „z nauczania Kościoła”. Przeczytajmy je w rodzinnym gronie i zastanówmy się nad nimi.

Aby nasza modlitwa nie była tylko odskocznią od codziennych spraw, ale siłą te sprawy przenikającą i uświęcającą, nie zapomnijmy o rachunku sumienia, o osobistej refleksji. Niech ona trwa z nami cały tydzień. Nie zapomnijmy też o postanowieniu na zakończenie. Niech to będzie postanowienie maleńkie, realne do spełnienia. Postanowienie, którego motywacją jest miłość do Boga. Postanowienie uczynienia jakiegoś dobra dla drugiego człowieka.

 

Modlitwy opracował Wojciech Jaroń.

W przeżywaniu modlitwy rodzinnej zachęcamy do wykorzystania propozycji podanych w dziale dla dzieci

 

Dziękczynienie za dar wiary

 

 

I Tajemnica Światła – Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

 

Panie Jezu, stajemy dziś przed Tobą i pochylamy się nad tajemnicą naszej wiary. Nad tajemnicą i darem, gdyż wiemy, że nie ma naszej najmniejszej zasługi w tym, że możemy się z Tobą spotkać, że możemy doświadczyć Twojej obecności i miłości. Wiemy, że to Twój dar. I dzisiaj Ci za niego dziękujemy.

Chcemy rozważyć pierwszą tajemnicę światła – tajemnicę Twojego chrztu w rzece Jordan. Przypominamy sobie także nasz chrzest. I dziękujemy Ci za ten sakrament, który otworzył nam bramy Kościoła. Każde wypowiedziane „Zdrowaś Mario” będzie naszym dziękczynieniem

 

Ojcze nasz…

 

Za dar wiary każdego z nas. Zdrowaś Mario…

Za naszych rodziców. Zdrowaś Mario…

Za naszych rodziców chrzestnych. Zdrowaś Mario…

Za naszych dziadków. Zdrowaś Mario…

Za wszystkich z naszej rodziny, dzięki którym nasza wiara się rozwijała (można wypowiedzieć ich imiona). Zdrowaś Mario…

Za naszych nauczycieli i katechetów (można wypowiedzieć ich imiona). Zdrowaś Mario…

Za kapłanów, którzy udzielali nam sakramentów chrztu, pokuty, eucharystii, bierzmowania, małżeństwa, namaszczenia chorych. Zdrowaś Mario…

Za przyjaciół (można wypowiedzieć ich imiona). Zdrowaś Mario…

Za nieznajomych, których postawa lub słowa pogłębiały naszą wiarę. Zdrowaś Mario…

Za wspólnotę Kościoła, za tych wszystkich ludzi, z którymi wspólnie uczestniczymy w ofierze Mszy świętej. Zdrowaś Mario…

 

Chwała Ojcu…

 

 

Z nauczania Kościoła

 

„Prawda, którą pozwala nam poznać Objawienie, nie jest dojrzałym owocem ani najwyższym osiągnięciem myśli wypracowanej przez rozum. Jawi się raczej jako bezinteresowny dar, pobudza do myślenia i domaga się, by przyjąć ją jako wyraz miłości. Ta objawiona prawda jest wpisaną w nasze dzieje zapowiedzią owej ostatecznej i doskonałej wizji, jakiej Bóg zamierza udzielić tym, którzy w Niego wierzą lub poszukują Go szczerym sercem. Ostateczny cel osobowego istnienia jest zatem przedmiotem badań zarówno filozofii, jak i teologii. Jedna i druga — mimo odmienności metod i treści — wprowadza na ową «ścieżkę życia» (Ps 16 [15], 11), której kresem — jak poucza nas wiara — jest pełna i nieprzemijająca radość kontemplacji Boga w Trójcy Jedynego.” (JP II, Fides et ratio, 15)

 

Rachunek sumienia

 

Jaka jest moja wiara? Czy dziękuję Bogu za nią? Czy uważam ją za „osiągnięcie mojej myśli wypracowanej przez rozum”? Czy wiarę umiem uznać za dar, który „domaga się tego, by przyjąć go jako wyraz miłości” Boga? Jak moja wiara wpływa na moją codzienność? Co robię dlatego, że wierzę? Czego nie robię dlatego, że wierzę?

 

Moje postanowienie

……

 

News
  • Cotygodniowa adoracja

    2013-11-21

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na ostatni tydzień Roku Wiary: Przed obrzędem „Redditio Symboli”.

  • Obrzęd zamknięcia Roku Wiary - skrót

    2013-11-15

    Przygotowaliśmy pomoce dla księży na zamknięcie Roku Wiary: dwustronicowy skrót obrzędu.

  • Świadectwo z parafii - zamknięcie Roku Wiary

    2013-10-30

    Otrzymaliśmy świadectwo z zamknięcia Roku Wiary w parafii archidiecezji częstochowskiej. Zachęcamy do zapoznania się z nim i przesłania dalszych informacji i opisów.

  • Cotygodniowa adoracja

    2013-10-16

    Adoracja Najświętszego Sakramentu, proponowana na 28. tydzień okresu zwykłego czyli 53. tydzień Roku Wiary, nawiązuje do drugiej części KKK. Jej temat brzmi: „Liturgia Godzin”.

  • Tablice Credo

    2013-10-14

    Tekst Credo wyryty w sercu i na tablicach - trwałym znakiem przeżycia Roku Wiary.

Newsletter
Bądź na bieżąco - zapisz się newslettera!
Wizyty
Dzisiaj: 193 Wszystkie: 21702